Majlinda Shala, vajza e një invalidi të luftës, i është drejtuar publikisht deputetit të Lëvizjes Vetëvendosje, Mefail Bajqinovci, duke e akuzuar për heshtje ndaj një rasti që, sipas saj, lidhet me një proces për pranim në Policinë e Kosovës.
Shala ka rikujtuar se Bajqinovci, sipas saj, i kishte thënë: “Nëse të bëhet padrejtësi, më lajmëro”, ndërsa ajo pretendon se e ka njoftuar për rastin, por nuk ka marrë reagimin që ka pritur.
“Unë jam Majlinda, vajza e një invalidi të luftës. Ti më ke thënë vetë: ‘Nëse të bëhet padrejtësi, më lajmëro.’ Mefail, të lajmërova!”, ka shkruar ajo.
Sipas Shalës, ajo i ka treguar deputetit për rastin dhe i ka kërkuar që çështja të shqyrtohet, por pretendon se përgjigjja ka munguar.
Ajo ka dhënë edhe detaje të tjera për atë që e konsideron parregullsi gjatë procesit të testimit.
“Mefail, po e sqaroj edhe një herë: ne ishim brenda 25 kandidatëve në orën 9:00 dhe na mbajtën deri në orën 10:00, duke folur për pandeminë, jo për testin për të cilin ishim thirrur. Pas orës 10:00, kur arriti ministri yt, na nxorën jashtë nga 15 persona”, ka pretenduar Shala.
Ajo thotë se për rastin, sipas saj, kanë qenë të informuara edhe Policia e Gjilanit, Inspektorati Policor dhe Avokati i Popullit, ndërsa ka ngritur pyetjen pse, sipas saj, nuk është kërkuar përgjigje në Kuvend.
“Pse nuk kërkoni përgjigje për këtë rast? Ju e keni drejtësinë vetëm me gojë, jo me vepra”, ka shkruar ajo.
Shala ka pretenduar gjithashtu se kandidatët është dashur ta përfundonin provimin deri në orën 10:00, por, sipas saj, në vend të kësaj janë nxjerrë jashtë dhe janë detyruar të presin disa orë.
Ajo ka përmendur edhe ankesat që, sipas saj, janë bërë në Vushtrri, duke thënë se deri tani nuk kanë marrë përgjigje.
Në pjesën tjetër të reagimit, Shala ka kritikuar edhe mënyrën se si, sipas saj, Bajqinovci dhe partia e tij flasin për drejtësinë.
“Mos na thuaj më për drejtësi nëse kur një qytetar kërkon drejtësi ti nuk ke kohë ta dëgjosh. Mos na fol për siguri nëse qytetari nuk ndihet i sigurt se zëri i tij do të dëgjohet”, ka deklaruar ajo.
Shala ka theksuar se nuk po kërkon punësim apo privilegj, por një përgjigje dhe shqyrtim të rastit.
“Nuk po të kërkoj favor. Nuk po të kërkoj privilegj. Po kërkoj vetëm që ajo që ka ndodhur të shqyrtohet dhe të na jepet një përgjigje e drejtë”, ka shkruar ajo.
Në fund, ajo i është drejtuar sërish Bajqinovcit me një mesazh të drejtpërdrejtë:
“Ti nuk mund të kërkosh besimin e qytetarëve vetëm me fjalë. Besimi fitohet duke mbajtur fjalën. Dhe unë sot po ta them shumë qartë: Premtimin që ma dhe, nuk e mbajte.”
“Unë të njoftova, Mefail. Ta përmenda emrin tim. Ta kujtova kush jam. Ta kujtova çfarë më kishe thënë. Por ti hesht. Tani është radha jote të flasësh”, ka përfunduar Shala.
Postimi i plotë:
Mefail Bajqinovci,
Nëse ti do të vazhdosh të udhëheqësh Komisionin për Çështjet e Sigurisë dhe Mbrojtjes në Kuvendin e Republikës së Kosovës, atëherë unë po të drejtohem publikisht dhe pa asnjë frikë:
Mefail, ne të besuam. Por na ke lënë vetëm me heshtjen tënde.
Ti ishe ai që flisje për drejtësi. Ti ishe ai që na thoshe se me ministrin Xhelal Sveçla nuk do të kishte më padrejtësi në konkurset e Policisë së Kosovës.
Ne i dëgjuam fjalët e tua.
Ne të besuam.
Dhe nuk të besuam kot. Të besuam sepse menduam se më në fund dikush do të kujdesej që fëmijët e familjeve që kanë sakrifikuar për këtë vend të mos trajtoheshin padrejtësisht.
Unë jam Majlinda, vajza e një invalidi të luftës.
Ti më ke thënë vetë:
“Nëse të bëhet padrejtësi, më lajmëro.”
Mefail, të lajmërova!
A nuk të mjaftoi?
Ta përmenda emrin tim. Ta tregova rastin. Ta tregova çfarë pretendojmë se na ka ndodhur.
Dhe çfarë bëre?
Asgjë. Heshtje.
Kjo është ajo që na dhe në këmbim të besimit tonë.
Ne pritëm që ti të reagoje. Pritëm që të kërkoje sqarim. Pritëm që të mos lejoje që një qytetar të ndihej i pafuqishëm përballë institucioneve.
Por ti hesht.
Atëherë po të pyes:
Për çfarë drejtësie ke folur gjithë këto vite?
Për çfarë sigurie do të flasësh nesër?
Si mund të kërkosh të udhëheqësh Komisionin për Çështjet e Sigurisë dhe Mbrojtjes, kur nuk po tregon gatishmëri të dëgjosh një qytetare që të drejtohet ty dhe të kërkon sqarim?
Siguria nuk është karrige në Kuvend. Siguria është përgjegjësi.
Dhe përgjegjësia fillon atëherë kur qytetari ka nevojë për ty, jo kur të duhet vota apo duartrokitja.
Ti na the se nuk do të ketë më padrejtësi.
Ne të besuam.
Kur erdhi momenti të dëshmohej ajo që ke thënë, ne nuk pamë drejtësi.
Pamë heshtje.
Dhe kjo është ajo që na dhemb më shumë.
Sepse unë nuk jam duke kërkuar që të më japësh një vend pune.
Nuk po të kërkoj favor.
Nuk po të kërkoj privilegj.
Po kërkoj vetëm që ajo që ka ndodhur të shqyrtohet dhe të na jepet një përgjigje e drejtë.
Nëse ne jemi gabim, thuaje publikisht.
Nëse procedura ka qenë e rregullt, na e dëshmo.
Nëse ka pasur shkelje, kërko që të hetohet.
Por mos fshihu pas heshtjes.
Sepse heshtja jote sot bie ndesh me fjalët që na ke thënë dikur .
Mefail, mos na thuaj më për drejtësi nëse kur një qytetar kërkon drejtësi ti nuk ke kohë ta dëgjosh.
Mos na fol për siguri nëse qytetari nuk ndihet i sigurt se zëri i tij do të dëgjohet.
Dhe mbi të gjitha, mos kërko besimin e njerëzve nëse nuk je i gatshëm ta mbash fjalën që ua ke dhënë.
Unë jam Majlinda.
Vajza e një invalidi të luftës.
Nuk dua më premtime.
Nuk dua më fjalë.
Dua përgjigje.
Dhe nëse nesër do të ulesh në krye të Komisionit për Çështjet e Sigurisë dhe Mbrojtjes, mbaje mend këtë:
Një qytetare të ka besuar.
Të ka njoftuar.
Ka pritur që ti të reagosh.
Dhe ti ke heshtur.
Prandaj sot po të them:
Mos na kërko të besojmë përsëri vetëm sepse di të flasësh bukur për drejtësinë. Na trego me veprime se fjalët e tua kanë pasur ndonjëherë vlerë.
Sepse kur premtimi nuk mbahet, besimi humbet. Dhe pa besimin e qytetarit, asnjë institucion nuk mund të quhet i sigurt.Mos na kërko të besojmë përsëri me fjalë, nëse nuk je i gatshëm të na dëgjosh kur kërkojmë drejtësi.A kanë qenë fjalët e tua atëherë një premtim i vërtetë, apo vetëm fjalë që u harruan sapo u përballëm me realitetin?
Dhe ajo që dhemb më shumë nuk është vetëm ajo që ndodhi. Ajo që dhemb është heshtja.
Ndoshta sot nuk të kujtohem.
Por unë të kujtoj.
I kujtoj fjalët e tua. I kujtoj premtimet për drejtësi. I kujtoj fjalët se askush nuk do të lihej vetëm përballë padrejtësive.
Dhe pikërisht për këtë arsye po të shkruaj sot.
Nëse nuk e mbron qytetarin kur ai të kërkon ndihmë, çfarë do të mbrosh?
Nëse nuk e mban një premtim kaq të thjeshtë ndaj një vajze që të ka besuar, çfarë garancie mund t’u japësh qytetarëve kur të jesh përgjegjës për një komision që lidhet me sigurinë dhe mbrojtjen e Republikës?
Siguria nuk është vetëm të flasësh në Kuvend.
Siguria është që qytetari të dijë se kur përballet me një institucion dhe beson se i është bërë padrejtësi, dikush do ta dëgjojë.
Ti nuk mund të kërkosh besimin e qytetarëve vetëm me fjalë.
Besimi fitohet duke mbajtur fjalën.
Dhe unë sot po ta them shumë qartë:
Premtimin që ma dhe, nuk e mbajte.
Unë të njoftova, Mefail.
Ta përmenda emrin tim.
Ta kujtova kush jam.
Ta kujtova çfarë më kishe thënë.
Por ti hesht.
Dhe pikërisht kjo heshtje më bën të pyes nëse fjalët për drejtësi kanë qenë vetëm fjalë politike.
Nëse një qytetare si unë nuk mund të marrë një përgjigje kur të drejtohet te ti, atëherë mos na fol për siguri sikur siguria fillon dhe mbaron me institucionet.
Siguria fillon me drejtësinë.
Ajo vajza së cilës dikur i the: “Nëse të bëhet padrejtësi, më lajmëro.”
Të lajmërova.
Tani është radha jote të flasësh
Mefail, po e sqaroj edhe një herë: ne ishim brenda 25 kandidat në orën 9:00 dhe na mbajtën deri në orën 10:00, duke folur për pandeminë, jo për testin për të cilin ishim thirrur. Pas orës 10:00, kur arriti ministri yt, na nxorën jashtë nga 15 persona. Për këtë rast, që sipas meje e dinë Policia e Gjilanit, Inspektorati Policor dhe Avokati i Popullit, ju heshtni në Kuvend. Pse nuk kërkoni përgjigje për këtë rast?Ju e keni drejtësinë vetëm me gojë, jo me vepra. Ne është dashur që deri në orën 10:00 ta përfundonim provimin, por në vend të kësaj na nxorët jashtë dhe na detyruat të prisnim disa orë. Për ankesat tona në Vushtrri, deri sot nuk kemi marrë asnjë përgjigje.
Ky është Mefaili dhe kjo është mënyra e partisë suaj: shumë fjalë për drejtësi, por kur vjen puna te veprat, heshtje. Njësoj si partitë e tjera që kanë vazhduar me të njëjtat praktika.
